20.05.2026r . – Czytanie i rozważanie Słowa Bożego z dnia

Czytania i rozważanie Słowa Bożego z dnia 20.05.2026 r.

20 MAJA 2026
Środa
Środa siódmego tygodnia okresu Wielkanocnego

Czytania
(Dz 20,28-38)
Paweł powiedział do starszych Kościoła efeskiego:
„Uważajcie na samych siebie i na całą trzodę,
nad którą Duch Święty ustanowił was biskupami,
abyście kierowali Kościołem Boga, który On nabył
własną krwią. Wiem, że po moim odejściu wejdą
między was wilki drapieżne, nie oszczędzając trzody.
Także spośród was samych powstaną ludzie, którzy głosić
będą przewrotne nauki, aby pociągnąć za sobą uczniów.
Dlatego czuwajcie, pamiętając, że przez trzy lata we dnie
i w nocy nie przestawałem ze łzami upominać każdego z was.
A teraz polecam was Bogu i słowu Jego łaski władnemu
zbudować i dać dziedzictwo z wszystkimi świętymi.
Nie pożądałem srebra ani złota, ani szaty niczyjej.
Sami wiecie, że te ręce zarabiały na potrzeby moje
i moich towarzyszy. We wszystkim pokazałem wam,
że tak pracując trzeba wspierać słabych i pamiętać
o słowach Pana Jezusa, który powiedział:
„Więcej szczęścia jest w dawaniu aniżeli w braniu”.
Po tych słowach upadł na kolana i modlił się razem
ze wszystkimi. Wtedy wszyscy wybuchnęli
wielkim płaczem. Rzucali się Pawłowi na szyję
i całowali go, smucąc się najbardziej z tego,
co powiedział: że już nigdy go nie zobaczą.
Potem odprowadzili go na statek.

(Ps 68,29-30.33-36)
REFREN: Śpiewajcie Bogu wszystkie ludy ziemi

O Boże, okaż swą potęgę,
potęgę Bożą, której dla nas użyłeś.
W Twej świątyni nad Jeruzalem,
niech królowie złożą Tobie dary!

śpiewajcie Bogu królestwa ziemi,
zagrajcie Panu,
który przemierza odwieczne niebiosa.
Oto wydał głos swój, głos potężny:
„Uznajcie moc Bożą!”

Jego majestat jest nad Izraelem,
a Jego potęga w obłokach.
On sam swojemu ludowi daje potęgę i siłę.
Niech będzie Bóg błogosławiony.

Aklamacja (J 17,21)
Słowo Twoje, Panie jest prawdą, uświęć ich w prawdzie

(J 17,11b-19)
W czasie ostatniej wieczerzy Jezus podniósłszy oczy
ku niebu, modlił się tymi słowami: „Ojcze Święty,
zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś,
aby tak jak My stanowili jedno. Dopóki z nimi byłem,
zachowywałem ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś,
i ustrzegłem ich, a nikt z nich nie zginął z wyjątkiem
syna zatracenia, aby się spełniło Pismo. Ale teraz idę
do Ciebie i tak mówię, będąc jeszcze na świecie,
aby moją radość mieli w sobie w całej pełni.
Ja im przekazałem Twoje słowo, a świat ich znienawidził
za to, że nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata.
Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł
od złego. Oni nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata.
Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą.
Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak i Ja ich na świat posłałem.
A za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie,
aby i oni byli uświęceni w prawdzie”.

Rozważania do czytań

o. Maciej Sierzputowski CSSp

„W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu…”
Jezus patrzy w niebo, kieruje swój wzrok ku niebu.
To Ostatnia Wieczerza. Jezus jest w swojej godzinie,
która największą intensywność osiągnie na krzyżu.
Również tam, na Golgocie, zawieszony na krzyżu,
w agonii, Jezus będzie wpatrzony w niebo.
Zapatrzony, zasłuchany w serce Ojca.
Bo niebo to ta więź, więź z Ojcem.
Każde słowo, które Jezus wypowiedział na krzyżu,
wyrażało Jego zapatrzenie w niebo. Nie w okoliczności,
w intencje ludzi, w odrzucenie, nienawiść, nie w ludzkie
opinie na swój temat, ale… w niebo. „Ojcze, w Twoje ręce
oddaje mojego ducha”. Chrystus nieustannie, zawsze,
w każdej sytuacji patrzy w niebo.
A ty? Na co patrzysz? W kogo, w co jesteś zapatrzony?
Co cię naprawdę zachwyca? Co przyciąga i pociąga
twój wzrok tak, że oczu nie możesz oderwać i nie widzisz
nic innego? Gdzie przykładasz ucho? Co widzisz,
co dostrzegasz, czego słuchasz?
Odpowiedz sobie, ale tak naprawdę szczerze.
Szczerze do bólu…

Rozważanie ks. Wojciech Węgrzyniak