29.05.2026 r. – Czytania i rozważania Słowa Bożego

Czytania i rozważania Słowa Bożego z dnia – 29.05.2026 r.

29 maja 2026
Piątek

Piątek VIII tygodnia zwykłego

Czytania

(1 P 4, 7-13)
Najmilsi: Koniec wszystkich jest bliski. Bądźcie więc roztropni i trzeźwi,
abyście się mogli modlić. Przede wszystkim miejcie gorącą miłość
jedni ku drugim, bo miłość zakrywa wiele grzechów.
Okazujcie sobie bez szemrania wzajemną gościnność.
Jako dobrzy szafarze różnorakiej łaski Bożej służcie sobie
nawzajem takim darem, jaki każdy otrzymał. Jeżeli ktoś ma dar
przemawiania, niech to będą jakby słowa Boże. Jeżeli ktoś pełni posługę,
niech to czyni mocą, której Bóg udziela, aby we wszystkim był uwielbiony
Bóg przez Jezusa Chrystusa. Jemu chwała i moc na wieki wieków. Amen.
Umiłowani! Temu żarowi, który pośrodku was trwa dla waszego doświadczenia,
nie dziwcie się, jakby was spotykało coś niezwykłego, ale cieszcie się,
im bardziej jesteście uczestnikami cierpień Chrystusowych,
abyście się cieszyli i radowali przy objawieniu się Jego chwały.

(Ps 96 (95), 10. 11-12. 13)
REFREN: Pan Bóg nadchodzi, aby sądzić ziemię

Głoście wśród ludów,
że Pan jest królem.
On świat tak utwierdził, że się nie zachwieje,
będzie sprawiedliwie sądził ludy.

Niech się radują niebiosa i ziemia weseli,
niech szumi morze i wszystko, co je napełnia.
Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie,
niech wszystkie drzewa w lasach wykrzykują z radości.

Przed obliczem Pana, który już się zbliża,
który już się zbliża, by osądzić ziemię.
On będzie sądził świat sprawiedliwie,
a ludy według swej prawdy.

Aklamacja (J 15, 16)
Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem, abyście szli i owoc przynosili.

(Mk 11, 11-25)
Jezus przybył do Jerozolimy i wszedł do świątyni. Obejrzał wszystko,
a że pora była już późna, wyszedł razem z Dwunastoma do Betanii.
Nazajutrz, gdy wyszli z Betanii, poczuł głód. A widząc z daleka figowiec,
okryty liśćmi, podszedł ku niemu zobaczyć, czy nie znajdzie czegoś na nim.
Lecz podszedłszy bliżej, nie znalazł nic prócz liści, gdyż nie był to czas na figi.
Wtedy rzekł do drzewa: „Niechaj już nikt nigdy nie je z ciebie owocu!”
A słyszeli to Jego uczniowie. I przyszli do Jerozolimy. Wszedłszy do świątyni,
zaczął wyrzucać tych, którzy sprzedawali i kupowali w świątyni, powywracał
stoły tych, co zmieniali pieniądze, i ławki sprzedawców gołębi; nie pozwolił też,
żeby ktoś przeniósł sprzęt jakiś przez świątynię. Potem nauczał ich, mówiąc:
„Czyż nie jest napisane: Mój dom ma być domem modlitwy dla wszystkich narodów?
Lecz wy uczyniliście go jaskinią zbójców”. Kiedy doszło to do arcykapłanów i uczonych
w Piśmie, szukali sposobu, jak by Go zgładzić. Czuli bowiem lęk przed Nim,
gdyż cały tłum był zachwycony Jego nauką. Gdy zaś wieczór zapadł, Jezus
i uczniowie wychodzili poza miasto. Przechodząc rano, ujrzeli figowiec uschły
od korzeni. Wtedy Piotr przypomniał sobie i rzekł do Niego: „Rabbi, patrz,
figowiec, który przekląłeś, usechł”. Jezus im odpowiedział: „Miejcie wiarę
w Boga! Zaprawdę, powiadam wam: Kto powie tej górze: Podnieś się i rzuć
w morze, a nie zwątpi w duszy, lecz wierzy, że spełni się to, co mówi,
tak mu się stanie. Dlatego powiadam wam: Wszystko, o co prosicie w modlitwie,
stanie się wam, tylko wierzcie, że otrzymacie. A kiedy stajecie do modlitwy,
przebaczcie, jeśli macie coś przeciw komuś, aby także Ojciec wasz,
który jest w niebie, przebaczył wam wykroczenia wasze”.

Rozważania do czytań :

o. Michał Nowak OFM Conv
Nie był to czas na figi. Więc o co pretensje, Panie? Czy to nie trochę tak,
jakby oczekiwać, że róże zakwitną w Suwałkach w styczniu?
Albo że w październiku będziemy siać marchewkę z nadzieją,
że w listopadzie wrzucimy ją do zupy? Nie czas, to nie czas…
„Problem” z TYM figowcem polegał na tym, że… były na nim liście.
Oznacza to, że równocześnie winny się tam znajdować zalążki owoców,
a nawet bardzo wczesne figi (zwane taqsz, które już nadają się do spożycia).
A tam tylko liście. Miły szum i obietnica. A w konsekwencji wielkie rozczarowanie.
Fakt, można było sobie pod tym drzewem posiedzieć, zrobić na nim domek
dla dzieci, albo ściąć i ogrzać chałupę zimą. Ale figowiec istnieje po to,
żeby rodzić figi. Jeśli ich nie rodzi, jaki sens ma jego istnienie?
Pozory. Życie, które nie wydaje spodziewanych po nim owoców.
Puenta? Czy można obejść w jakiś sposób tę Jezusową?
A może spróbujmy… Panie Jezu, przecież Ty nie jesteś taki,
Ty byś nigdy nie przeklął człowieka, ty byś nigdy… Przecież Ty
jesteś miłosierny, i taki fajny, i taki sympatyczny, i masz brodę
i lubisz się uśmiechać… I można tak w nieskończoność.
A Pan po prostu pokazuje jaki „owoc” przynosi bezowocność.
Zasady wszczepione przez Niego w ten świat nie zmienią się
tylko dlatego, że ktoś będzie je uznawał za nieistniejące,
albo będzie sobie wyobrażał, że „wszystko jest jakoś inaczej”
(wizualizował – to takie modne słowo). Kolejny sezon na figi
(słodkie owoce naszego życia) przed nami. Wszak lato za pasem.
Przyniesie wreszcie refleksję nad tym po co żyjemy czy znów
zadowolimy się szumiącymi liśćmi? Ładne to być może,
ale całkowicie pozbawione sensu.

Rozważanie Słowa Bożego ks. Wojciecha Węgrzyniaka