Godzinki o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny – Historia i komentarz – wprowadzenie cz.2
Godzinki o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny –
Historia i komentarz – wprowadzenie cz.2
Godzinki są również obecne w polskich wspólnotach, parafiach
i rodzinach na emigracji, pośród Polonii: w Stanach Zjednoczonych,
we Włoszech, w Ameryce Południowej, we Francji, w Irlandii i w innych
zakątkach świata. Odnajdujemy tam tę samą podtrzymywaną przez wieki
tradycję śpiewania na rozpoczęcie dnia modlitwy, która chwali
Najświętszą Maryję Pannę Niepokalanie Poczętą, Jutrzenkę
zapowiadającą wcielenie Syna Boga Jedynego . Na wstępie trzeba
zaznaczyć, że chociaż utrzymano strukturę Godzinek,
to przyjął się zwyczaj śpiewania modlitwy w całości,
co potwierdza jej spójność. Aby móc w pełni docenić tę
piękną modlitwę maryjną, konieczne jest kilka słów wprowadzenia
na temat jej historii,. Te informację zawiera
ta druga część tego artykułu . W trzeciej części artykułu zamieszczona
będzie geneza, struktura, treść komentarz do poszczególnych strof.
Całość uświadamia nam, że Godzinki są wspaniałym przykładem
lex orandi -lex credendi ( ,, Wierzymy tak jak się modlimy” ).
Ta bardzo stara zasada ścisłej relacji pomiędzy wiarą i modlitwą
odzwierciedla się szczególnie w kulcie Błogosławionej Dziewicy Maryi,
Niepokalanego Poczęcia, a przede wszystkim w Godzinkach.
Wyrażają one wiarę w dziewicze macierzyństwo Maryi,
w Jej wstawiennictwo i opiekę w codziennym życiu.
Są to najistotniejsze cechy wiary Kościoła, którą
Katechizm Kościoła Katolickiego, w ślad
za Ojcami Kościoła, Piusem IX i Soborem Watykańskim II,
wyraża się w takich słowach:
W ciągu wieków Kościół uświadomił sobie, że Maryja,
napełniona ,, łaską ” przez Boga ( por. Łk 1,28 ),
została odkupiona od chwili swego poczęcia. ( KKK 491 )
Z potomstwa Ewy Bóg wybrał Maryję Dziewicę, aby
była Matką Jego Syna . Jako ,, pełna łaski ” jest Ona
,, wspaniałym owocem Odkupienia” ( Sobór Watykański II,
konst. Sacrosanctum Concilium, 103 ): od pierwszej chwili
swego poczęcia została całkowicie zachowana od zmazy
grzechu pierworodnego oraz przez całe życie pozostała
wolna od wszelkiego grzechu osobistego. Maryja jest prawdziwie
,, Matką Bożą ” , ponieważ jest Matką wiecznego Syna Bożego,
który stał się człowiekiem i który sam jest Bogiem.
Maryja ,, pozostała Dziewicą, poczyniając swojego syna,
Dziewicą jako karmiącą własną piersią, zawsze Dziewicą ”
( św. Augustyn, Sermones, 186, 1: PL 38, 999 ): całą swoją istotą
jest Ona ,, służebnicą Pańską ” ( Łk 1, 38 ). Dziewica Maryja
,, wolną wiarą i posłuszeństwem współpracowała w dziele
ludzkiego zbawienia” ( Sobór Watykański II, kons. Lumen gentium, 56).
Wypowiedziała swoje ,, tak ” ,, loco totius humanae naturae – w imieniu
całej ludzkiej natury ( św. Tomasz z Akwinu, Summa theologiae, III, 30,1 ).
Przez swoje posłuszeństwo stała się nową Ewą,
Matką żyjących”. ( KKK 508 – 511 )
Na koniec audiencji 12 czerwca 1996 roku papież, św. Jan Paweł II
dał swoje osobiste świadectwo i zalecił odmawianie tej modlitwy,
kierując do pielgrzymów z Polski następujące słowa:
Dzisiejsza katecheza maryjna dotyczy dogmatu Niepokalanego
Poczęcia Matki Bożej. Dogmat ten, ogłoszony w r. 1854 przez Piusa IX,
odpowiada długiej tradycji wiary i pobożności katolickiej, chrześcijańskiej,
nie tylko katolickiej, ale prawosławnej też. W naszej tradycji tej prawdzie
poświęcone są Godzinki – Godzinki o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej
Maryi Panny. To, co śpiewamy zawsze przed Mszą Świętą
i przy różnych okazjach, także po domach: ,, Zacznijcie wargi nasze,
chwalić Pannę Świętą, Zacznijcie opowiadać cześć Jej niepojętą.
Przybądź nam , miłościwa Pani, ku pomocy i wyrwij nas
z potężnych nieprzyjaciół mocy” Dalszy ciąg tych pięknych Godzinek –
bo to są teksty piękne poetycko i głębokie teologicznie; ja bardzo
lubię je śpiewać, przypominać sobie – głosi właśnie prawdę
o Niepokalanym Poczęciu Matki Bożej . Wszystkim, którzy tutaj są obecni
z Polski – z różnych stron, z różnych parafii i wspólnot – życzę błogosławieństwa
Bożego i trwania w tej pięknej maryjnej tradycji naszego narodu .
Jan Paweł II , Niepokalana: dogmatyczna definicja przywileju ,
audiencja generalna z 12 czerwca 1996 r.
